Οι πρώτοι κινεζικοί χαρακτήρες ήταν ερωτήσεις για φαντάσματα

Πριν γίνουν ποίηση, φιλοσοφία, αυτοκρατορία, καλλιγραφία ή κουλτούρα εξετάσεων, τα κινεζικά ήταν μια ερώτηση χαραγμένη σε κόκαλο.

Θα βρέξει; Θα πάει καλά το κυνήγι; Θα κυλήσει ομαλά ο τοκετός; Να επιτεθούμε; Ενέκρινε ο πρόγονος;

Η ύστερη ελίτ της δυναστείας Σανγκ, πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, χάρασσε τέτοιες ερωτήσεις σε κελύφη χελώνας και ωμοπλάτες βοοειδών, τις θέρμαινε μέχρι να ραγίσουν, και διάβαζε τις ρωγμές ως απαντήσεις από δυνάμεις πέρα από τους ζωντανούς. Η αρχαιότερη σωζόμενη κινεζική γραφή δεν είναι σχολική άσκηση ούτε ερωτικό ποίημα. Είναι μια βασιλική προσπάθεια να διαπραγματευτεί κάποιος με το αόρατο.

Αυτό αλλάζει τη συναισθηματική θερμοκρασία ολόκληρης της γραφής.

Ένας χαρακτήρας ήταν μέρος ενός συμβάντος

Ένας σύγχρονος μαθητής βλέπει 日 και σκέφτεται «ήλιος», 月 «φεγγάρι», 王 «βασιλιάς». Πίσω από αυτές τις καθαρές τυπωμένες μορφές κρύβεται μια πολύ παλιότερη σκηνή: μια αυλή, ένας τελετουργικός ειδικός, φωτιά, κόκαλο, φόβος, μια απόφαση, ένας οιωνός. Ο χαρακτήρας δεν ήταν απλώς σημείο που γραφόταν. Ήταν μέρος κάποιου που συνέβαινε.

Αυτός είναι ο λόγος που η γραφή των οστράκων μαντείας φαίνεται ζωντανή παρά πρωτόγονη. Δεν είναι ξεχαρβαλωμένα μουντζούρια στον δρόμο προς τη «πραγματική» γραφή. Είναι ήδη ένα ώριμο σύστημα, πλήρες γραμματική, χρησιμοποιούμενο μέσα σε έναν κόσμο όπου ο καιρός, η πολιτική, η θυσία, η συγγένεια και η κοσμολογία ήταν περιπλεγμένα σε μια ερώτηση. Ο βασιλιάς δεν καταγράφει απλώς τον κόσμο. Ζητεί από αυτόν να του απαντήσει.

Να η ανησυχαστική σκέψη που κρύβεται πίσω από αυτό. Ίσως η γραφή να μην ξεκίνησε μόνο ως μνήμη. Ίσως να ξεκίνησε και ως πίεση — ως τρόπος να αποτυπώσεις κανείς την αβεβαιότητα σε μια ορατή, κοινοποιήσιμη μορφή.

Η έρευνα δεν έχει τελειώσει

Τα μαντικά κόκαλα δεν είναι ένα κλειστό βιβλίο. Δεκάδες χιλιάδες χαραγμένα θραύσματα έχουν διασωθεί, και ένα μεγάλο μέρος των διακριτών χαρακτήρων τους δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί με βεβαιότητα. Οι ερευνητές συνδυάζουν πλέον την παραδοσιακή επιγραφική με τη μηχανική μάθηση για να ταιριάξουν σπασμένα θραύσματα και να παρακολουθήσουν την εξέλιξη κάθε σημείου στους αιώνες. Η γραφή που ξεκίνησε ως συνομιλία με τους προγόνους είναι τώρα, εν μέρει, συνομιλία με αλγόριθμους.

Ποιοι ακόμα δείχνουν το φάντασμά τους;

Κάθε κινεζικός χαρακτήρας που μαθαίνεις σήμερα κουβαλά μια μακρά μεταθανάτια ζωή. Μερικοί έχουν αλλάξει πέρα ​​από κάθε αναγνώριση. Μερικοί εξακολουθούν να δείχνουν τη μορφή με την οποία γεννήθηκαν. Ένα καλό σημείο να το νιώσεις αυτό είναι μια σύντομη λίστα:

• 王 (βασιλιάς), 雨 (βροχή), 日 (ήλιος), 月 (φεγγάρι), 田 (αγρός), 龜 (χελώνα), 卜 (να μαντέψεις — η λέξη επικαλείται ή μιμείται τον ήχο ενός κόκαλου που ραγίζει).

Κοίτα τους και κάνε την ερώτηση που μπορεί να απαντήσει ένας αρχάριος: ποιοι απ' αυτούς εξακολουθούν να μοιάζουν με αυτό που κάποτε σήμαιναν;

Τα κλασικά κινεζικά παύουν να είναι ένας τοίχος από εγκεφαλικά χαρακτηριστικά για αποστήθιση τη στιγμή που μπορείς να δεις την εικόνα — και την πίεση — πίσω από κάθε σημείο. Έτσι το διδάσκει το PRAVIEL.

Πηγές

• Chinese Oracle-Bone Inscriptions (UNESCO Memory of the World)
• Nomination form, International Memory of the World Register (UNESCO)
• Microsoft and university researchers use AI to aid in study of ancient script on China's oracle bones
• EVOBC: an open dataset for the evolution of oracle bone characters (arXiv)