Pompēiī Interrēte Rōmānum Erat

Oblīvīscere Latīnam marmōris paulisper. Oblīvīscere ōrātiōnēs polītās Cicerōnis et sentiās librōrum scholasticōrum dē agricolīs fīliās laudantibus. Latīna quam plērīque prīmum discunt nimis munda est. Cretae odōrem habet.

Pompēiī mūrōrum odōrem habet.

Antequam Vesuvius urbem annō LXXIX p.C.n. operuit, incolae eius nōmina, iocōs, convicia, precēs, titulandī slogānēs, amōris declarātiōnēs, studium lūdī gladiātōriī, et antiquam fōrmam verbōrum "hīc fuī" in gypso ubīque ferro scrīpsērunt. Aliquid elegantius est. Aliquid spurcum. Mīra pars eius tenera est. Paene omnia factum quoddam silēns et dūrāns dē hominibus probant: semper voluimus cōnspicī.

Nōn solācium. Testimōnium.

Graphia tentātiō est ut adnotatūra ad Latīnam "gravem" habeātur. Propriūs contrārium est. Mūrī scariphātī testimonium prīmārium sunt quam lātē hominēs ordināriī legere et scribere poterant, quōmodo spatium pūblicum vērē operārētur, et quālis esset textus ioculāritātis, cupiditātis, aemulātiōnis, et reī pūblicae in oppidō Rōmānō vērō. Mūrus dīgressus erat. Porticus fīlum erat. Urbs sibi loquēbātur, per linguam quam adhūc discere potes.

Archīvum adhūc crēscit

Mense Iānuāriō annī MMXXVI, inceptum Bruits de couloir ("fremitus porticus") appellātum, a doctrīnāliibus Sorbonicīs et Universitātis Quebecī apud Montem Rēgium ūnā cum Parcō Archaeologicō Pompēiānō ductum, lēctiōnem novam graphiās in transitu iuxtā theātra urbis confertārum ēdidit. Per duas expedītiōnēs, annīs MMXXII et MMXXV, sodalitās fere trecentās īnscriptiōnēs reinterpretāvit. Septuāgintā novem ex eīs numquam anteā adnotātae erant, inter quās amōris declarātiō et imāgō duōrum gladiātōrum.

Ars erat in lūmine. Per Imāginēs Ex Reflexiōne Transformandā, investigātōrēs singulās superficiēs dēciēs sub lūce variante photographātī, deinde programmātis permīsērunt ut umbrās in specimen reconstitueret ab ūllō angulō relūcī posse. Mānūs lūce invisī in lūcem prōcessērunt. Sectio commentāriōrum omne tempus superfuerat. Sōlum meliōre lūmine egebat.

Mundus tōtus tribus verbīs

Nōn multum Latīnae opus est ut mūrum Pompēiānum domesticum sentiās:

• amat, "amat" vel "illa amat." Graphiae amōre plēnae sunt, et querellīs eius plēnae.
• hic, "hīc," ut in hic fuimus, "hīc fuimus."
• vale, "valē," imperātīvus verbi valeō, verbum quō epistulam vel colloquium claudēbās.

Nōmen, verbum, locus. Iam sententia est. Iam homo per duo mīlia annōrum ad tē dīrēctē aliquid dīcit, sine interpretātōre intermediō.

Idcircō PRAVIEL tē nōn incipit cum Rōmā ut imperiō mortuo. Incipit cum Rōmā ut vīcō tumultuōsō. Discipulō mūrum, nōmen, et amat da, et Latīna dēsinit esse monumentum et fit quod semper erat: verba quae hominēs vērī in cretam humidam pressērunt quia volēbant ut alius aliquis animadverteret.

Fontēs

• Pompēiī: inceptum disciptinae internatiōnāle lūcem saedit in graphiās antiquās novas (Sorbonne Université)
• Bruits de couloir: Lūcem novam in graphiās antiquās fundēns (Parcus Archaeologicus Pompēiānus, e-diurnālis)
• Ēxplōrātiōnēs digitālēs epistuās amōris et imagōnēs novās in mūrō Pompēiānō antiquō patefaciunt (Reuters)
• Inceptum Graphiārum Antiquārum