Cūr PRAVIEL Aedificāvimus

Ante paucōs annōs, ūnum ex māximē vēnditīs mundī lūsibus vīdeō lūsōrēs intrā Sinēnsem fābulam saeculī sextī decimī posuit. Historiae podcast dē mundō antīquō mīliōnēs dēscēnsiōnum in mēnse trahit. Stōicī in parietibus gymnasiōrum citantur. Gladiātōrēs ad theātrum rediērunt.

Mundus antīquus rārō tam vīsibilis fuit. Et ecce pars mīra: paene nēmō eōrum quī eō fruuntur ūnum versum eius linguā quā scrīptus est legere potest.

Ille hiātus, inter mundum antīquum amāre et in eum intrāre posse, est causa cūr PRAVIEL exsistit.

Spectāre nōn est idem quod intrāre

Est peculiāris voluptās quam nūlla adaptātiō tibi dare potest. Est mōmentum quō dēsinis tibi dīcī quid textus dīcat et eum ipse legis: vērum sonum eius audīs, vēra verba eius pēnsās, et significātiōnēs capis quās nūlla trānslātiō trānsferre potuit. Fīs aliquis quī legere potest id dē quō omnēs cēterī sōlum legere possunt. Nōn est superbia, sed quoddam genus pertinentiae, sodālitās in colloquiō perantīquō, et cuivīs quī discere vult aperta.

Honestī tamen esse dēbēmus dē hōc tendentiā, quia honestās tōta nōta est. Studium mundī antīquī flōret, sed voluntās vērē cōnsīdendī et linguam mortuam discendī iam annōs lābitur. In Cīvitātibus Foederātīs, immātrīculātiō ūniversitāria in Latīnā circā 40 centēsimās ab annō 2009 cecidit. Ad annum 2021, Graeca antīqua et Hebraica bīblica singulae in ūnō sōlō collēgiō biennālī in tōtā terrā docēbantur. Audītōrium mundī antīquī ingēns est et crēscit; numerus eōrum quī eum legere discunt contrahitur.

Hoc nōn ut probātiōnem legimus omnēs clam Accadicam discere velle, sed ut difficultātem īnstrūmentōrum. Studium vērum est. Aditus frāctus est. Vetus via intrandī, annī exercitiōrum grammaticae et professor duās urbēs longē, paene omnēs quī nōn iam dēvōtī erant excernēbat. Plūrimī numquam iūstam occāsiōnem eī reī cuius cūriōsī erant nactī sunt.

Quid rē vērā aedificāvimus

Ergō ūnam applicātiōnem aedificāvimus quae ille aditus esse cōnātur: nōn dictiōnārium, nōn librum scholāsticum, nōn chartārum fascem, sed haec omnia ūnō locō, ad tē linguam vērē docendum dēsignāta.

Cor eius sunt brevēs cotīdiānae lēctiōnēs, illud genus exercitiī minūtī et lūdicrī quod modernās linguārum applicātiōnēs efficācēs fēcit, sed ad Latīnam, Graecam, Hebraicam, Sanscritam, Sinēnsem Classicam et plūra dīrēctum. Circum illās lēctiōnēs trēs comitēs sedent. Colloquiī Magister (Coach) tē loquendum exercēre sinit, ut lingua fīat aliquid quō ūteris et nōn sōlum quod dēcōdās. Dūctus Lēctor (Reader) vērōs antīquōs textūs cum auxiliō "tange-ut-analyzēs" aperit, ut fontem dīrēctē conveniās potius quam in dictiōnāriō mergāris. Et interspatiāta repetītiō id quod discis haerēre facit. Loquī, audīre, legere, scrībere, ā prīmā lēctiōne simul exercita.

Duae rēs nōbīs potissimae sunt. Initium facile esse dēbet, itaque in PRAVIEL grātīs incipere licet, et quīvīs linguam experīrī potest antequam statuat quam longē prōgredī velit. Et doctrīna vēra esse dēbet: lēctiōnēs ex cūrātīs linguisticīs fontibus ante parantur et ante ēditiōnem verificantur, nōn ex tempore fiunt. Sonus prōnūntiātiōnis, exemplī grātiā, ex dīligenter cūrātā phōnologiā generātur, iīsdem restitūtīs sonōrum systēmatibus dē quibus in hōc blogō scrībimus, nōn coniectūrae relictus. Mālumus lentī et rēctī quam celerēs et falsī esse.

Cui est

Eam prō plūribus hominibus quam suspicārēris aedificāvimus. Prō discipulō quī vult praestantiam quae per omnem māteriam prōdest. Prō professiōnāle quī pauca ōtiōsa minūta in diē prō aliquō quod tōtam vītam cumulat permūtat. Prō parente quī cūriōsitātem exemplō dēmōnstrat quam puer numquam oblīvīscitur, et prō ēmeritō quī tandem tempus in aliquid quod reddit īnfundit. Prō lēctōre scrīptūrae aut philosophiae quī textum sine ūllō in mediō stante convenīre vult. Et prō eō quī sē cum linguā antenātōrum iterum coniungit, quī vult audīre, quamvīs tenuiter, vōcem hominum unde vēnit.

Ūnusquisque eōrum hīc eandem viam sequitur: brevēs cotīdiānae lēctiōnēs quae ā prīncipiō prīncipiī incipiunt et cōnstanter ad vēram rem dūcunt.

Sēnsus huius omnis

PRAVIEL adhūc crēscit, cursus post cursum, et dē hōc honestī sumus. Catalogus in quibusdam linguīs profundus est et in aliīs vix incipit. Sed missiō cum magnitūdine catalogī nōn mūtātur. Est haec: maximī librī umquam scrīptī nōn linguā tuā scrīptī sunt, et eōs tamen legere merēris, nōn summārium eōrum. Exsistimus ut illam viam celerem, pulchram, vērē iūcundam faciāmus, sine ūllō sevēritātis relictū quae eam ambulātū dignam facit.

Mundus antīquus mōmentum suum vīvit. Tibi adiuvāre volumus ut plūs faciās quam eum praetereuntem spectāre. Clāvem tibi trādere volumus et tē intrāre sinere.

Fontēs

• Immātrīculātiō linguārum peregrīnārum cāsum in annālibus altissimum experītur (Inside Higher Ed, cēnsus MLA)
• Odyssēa, tōta in pellīculā IMAX capta (IMAX)
• Black Myth: Wukong et fābula Iter ad Occidentem (cōnspectus)