Omne Alphabētum ā Bove et Domō Coepit

Litteram A aspice. Eam inverte. Vidēsne duo cornua? Nōn est cāsus. Ante quattuor mīlia annōrum caput bovis erat.

Paene omne alphabētum hodiē in ūsū, Latīnum, Graecum, Hebraicum, Arabicum, Cyrillicum, et litterae in hāc pāginā, ab ūnō maiōre dēscendit. Et ille maior nōn ā doctīs in rēgiā inventus est. Vidētur ab operāriīs linguā Semiticā locūtīs in dēsertō Aegyptiō ex tempore compositum esse, scrīptūrā circumdatīs quam paene certē legere nōn poterant.

Compendium pigrī ingeniī

Locus est Serabit el-Khadim, plānitiēs ventōsa in Sīnā ubi Aegyptiī turcōsam prō templō deae Hathor, "Dominae Turcōsae", effodiēbant. Operāriī ibi Semiticē loquēbantur, peregrīnī in Aegyptō. Circum eōs ēlegantia hieroglyphica stābant, centēna intricāta signa quae scrībīs annōs ad dominandum poscēbant.

Alicui vēnit īdea quae mundum simpliciōrem faciendō mūtāvit. Prō signō prō quōque verbō discendō, imāginem bovis cape, et sine eam sōlum prīmum sonum verbī "bōs" significāre. In linguā eōrum bōs erat ʾalp, ergō signum bovis sōlum "a" significābat. Domus erat bayt, ergō signum domūs "b" significābat. Linea undāns aquae, mayim, "m" significābat.

Doctī hoc prīncipium acrophōnicum vocant: imāgō quae prō prīmō sonō suī nōminis stat. Ideō alphabētum nostrum adhūc fossilia illārum prīmārum imāginum fert. Bōs aleph alpha factus est, A factus. Domus bet bēta facta est, B facta, et nōbīs ipsum verbum "alphabētum" dedit, bovem et domum, simul dicta.

Circā quadrāgintā hārum īnscrīptiōnum scalptārum supersunt, plūrimae hieme annī 1904 ad 1905 ab archaeologīs Hilda et Flinders Petrie inventae. Annō 1916 Alan Gardiner sēriem iterātam eārum ut lbʿlt, "Dominae", dēdicātiōnem ipsī Hathor, lēgit, et prīma verba prīmī alphabētī in cōnspectum ēmersērunt.

Arbor genealogica cum pectine pēdiculōrum in rādīce

Ex illō sēmine omnia crēvērunt. Alphabētum prīmum ad Phoenīcēs trānsiit, quī id ad nitidās vīgintī duās cōnsonantēs tōndērunt et circum Mediterrāneum in nāvibus mercātōriīs portāvērunt. Ex Phoenīciō vēnit Palaeo-Hebraicum et Aramaicum; ex Aramaicō, tandem, scrīptūra Arabica. Graecī quoque id mūtuātī sunt, et ūnam radicālem mūtātiōnem fēcērunt ad quam aliō diē redībimus: litterās prō vōcālibus invēnērunt. Ex Graecō vēnit Latīnum, quod legis, et Cyrillicum, ā centēnīs mīliōnibus aliōrum lēctum.

Ūna rāmōsa familia, ā dēsertī metallō ad paene omnem vīventem lēctōrem.

Antīquissima integra sententia quam in hōc iuvenī alphabētō habēmus mīrābiliter humilis est. In minūtō eburneō pectine ex Lachish, in eō quod nunc Isrāēl est, scalpta est, circā annum 1700 ante Chrīstum. Septendecim litterae, septem verba, et quod litterīs cōnsōnant est precātiō contrā pēdiculōs capitis: "Hic dēns pēdiculōs capillī et barbae rādīcitus ēvellat." Microscopicae rēliquiae vērōrum pēdiculōrum adhūc pectinī adhaerēbant cum studēbātur. Prīmae hūmānitātis sententiae nōn dē dīs et rēgibus erant, sed dē īnsectīs ex barbā tuā pectendīs.

Dē quō doctī adhūc rixantur

Hīc honestus textus tardāre dēbet, quia rixae optima pars sunt.

Nēmō dē diē cōnsentit. Ūna pars inventum circā annum 1850 ad 1800 ante Chrīstum, in altā Aegyptō, pōnit, quod id vērē Aegyptiam creātiōnem faceret. Alia id circā annum 1550 ante Chrīstum, in Canaan, pōnit. Differentia nōn levis est: dēcernit ubi et ā quō māximē dēmocraticum scrīptūrae īnstrūmentum nātum sit. Aegyptologa Orly Goldwasser arguit inventōrēs illitterātōs fossōrēs fuisse, imitantēs formās hieroglyphicōrum quae admīrābantur sed legere nōn poterant, ideō litterae iuxtā polītam scrīptūram officiālem tam rudēs videntur. Aliī, ut Anson Rainey, īnstant inventōrēs scrībās exercitātōs fuisse dēbēre. Testimōnium satis tenue est ut ambae lēctiōnēs supersint, et Gardineris orīginālis dēcōdātiō annī 1916, quamvīs splendida, hypothesis potius quam probātiō manet.

Illa incertitūdō nōn est dēbilitās fābulae. Est fābula ipsa. Spectāmus, in ipsō līmine quod testimōnium permittit, manum hominum vulgārium in inventum offendentium quod omne circum eōs imperium superstitūrum est.

Quīnque litterae et imāginēs unde vēnērunt

Hās formās iam nōstī. Sōlum nesciēbās eās imāginēs fuisse:

• א aleph, bōs (ʾalp), inclīnātus ut noster A fīeret.
• ב bet, domus (bayt), "b" verbī alphabētum, noster B.
• מ mem, aqua (mayim), linea undāns quae noster M facta est.
• ע ayin, oculus (ʿayin), quem Graecī in rotundum O mūtāvērunt.
• ר resh, caput (rosh), maior nostrī R.

Linguam antīquam disce et alphabētum eius dēsinit cōpia arbitrāriōrum scarīfōrum esse et fit quod rē vērā est: pinacothēca imāginum quattuor mīlium annōrum, adhūc lēctārum. Illa mūtātiō, ā symbolīs dēcōdandīs ad faciem agnōscendam, est prōrsus id genus quod PRAVIEL tibi dare aedificātum est, ūna littera, et ūnus bōs, semel.

Fontēs

• Scrīptūra Prōtōsīnaītica (cōnspectus et testimōnia)
• Quōmodo alphabētum ex hieroglyphicīs nātum sit (Orly Goldwasser)
• Quis vērē alphabētum invēnit? (Smithsonian)
• Pecten eburneus Lachish (Canaanēus) et sententia eius (CNN)