หมู่บ้านอียิปต์ที่เก็บบันทึกการลาป่วย

คนงานคนหนึ่งมีปัญหาที่ตา อีกคนป่วย มีคนขาดงานเพราะถูกแมงป่องต่อย

ข้ออ้างเหล่านั้นยังอยู่บนแผ่นหินปูนที่ปัจจุบันเก็บในบริติชมิวเซียม ออสตราคอนหมายเลข EA5634 เป็นทะเบียนการเข้างานจากชุมชนที่เราเรียกว่าเดียร์ เอล-เมดินา มันครอบคลุมวันทำงาน 280 วันและระบุชื่อสี่สิบชื่อเรียงตามแนวข้าง วันที่เขียนด้วยหมึกดำ เหตุผลที่ขาดงานถูกเพิ่มไว้เหนือวันจำนวนมากด้วยหมึกแดง

วัตถุชิ้นนี้ไม่ใช่รายชื่อข้ออ้างขำขันของคนโบราณ ความเจ็บป่วยปรากฏมากกว่าหนึ่งร้อยครั้ง จึงเป็นเหตุผลที่บันทึกไว้บ่อยที่สุดสำหรับการขาดงาน สิ่งที่น่าประหลาดใจคือความใส่ใจด้านธุรการ อาลักษณ์ไม่ได้แค่ทำเครื่องหมายว่าคนงานหายไป บางครั้งเขาเขียนด้วยว่าทำไม

นิสัยการเขียนนี้เองที่ทำให้หมู่บ้านอียิปต์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งดูหนาแน่นไปด้วยชีวิตเฉพาะบุคคลยิ่งกว่าเมืองที่ใหญ่กว่ามันร้อยเท่า

ผู้คนที่สร้างสุสานหลวง

เดียร์ เอล-เมดินาอยู่ในหุบเขาแห้งบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ ใกล้หุบผากษัตริย์และหุบผาราชินี ชุมชนนี้สร้างขึ้นสำหรับแรงงานช่างฝีมือผู้ขุดและตกแต่งสุสานหลวงในสมัยอาณาจักรใหม่ ชื่อโบราณคือ Set-Ma'at หรือ "สถานที่แห่งสัจธรรม"

แรงงานมีช่างตัดหิน ช่างฉาบ ช่างเขียนแบบ ช่างเขียนภาพ หัวหน้างาน และอาลักษณ์ พวกเขาและครอบครัวอาศัยในหมู่บ้านมีกำแพงล้อมรอบที่เต็มไปด้วยบ้านแคบ ๆ การบริหารของราชสำนักจ่ายค่าตอบแทนคนงานเป็นเสบียงเป็นหลัก โดยเฉพาะธัญพืช และจัดระเบียบแรงงานเป็นคณะ

นี่ไม่ใช่หมู่บ้านเกษตรกรรมอียิปต์โดยเฉลี่ย ผู้อยู่อาศัยอ่านเขียนได้มากเป็นพิเศษ อยู่ภายใต้การกำกับใกล้ชิด และผูกกับโครงการของรัฐระดับชนชั้นนำ ความต่างนี้สร้างร่องรอยเอกสารที่ไม่ธรรมดา จดหมาย ข้อพิพาททางกฎหมาย บัญชีปันส่วน แบบฝึกหัดในโรงเรียน ภาพวาด คำอธิษฐาน และบันทึกส่วนตัว รอดมาบนกระดาษปาปิรุสและออสตราคา คือเกล็ดหินปูนกับเศษภาชนะดินเผาที่ใช้เป็นพื้นผิวเขียนสะดวก

พื้นดินแห้งแล้งช่วยเก็บรักษาวัสดุไว้ ธุรนิสัยของอาลักษณ์ทำให้มันเกิดขึ้นตั้งแต่แรก

อักษรหวัดสำหรับบันทึกทั่วไป

ทะเบียนการเข้างานเขียนด้วย ไฮราติก รูปอักษรอียิปต์แบบหวัดที่ทำขึ้นเพื่อหมึกและความเร็ว มันเกี่ยวข้องกับอักษรเฮียโรกลิฟ แต่ไม่ได้ดูเหมือนแถวเรียบร้อยของนก ดวงตา และรูปคนนั่งที่สลักไว้ มือที่ชำนาญย่อและเชื่อมอักขระเป็นลายเส้นเหมาะกับพู่กันกก

นั่นสำคัญเมื่อเราพบคำที่มีชื่อเสียงที่สุดจากหมู่บ้าน บนกระดาษปาปิรุสการนัดหยุดงานแห่งตูริน คำร้องของคนงานแปลได้อย่างเรียบง่ายว่า "พวกเราหิว!" คำอียิปต์ที่ตามธรรมเนียมถอดเป็น ḥqr หมายถึง "หิว" การถอดอักษรทำให้ผู้อ่านสมัยใหม่มีรูปอักษรละตินที่คงที่สำหรับจับคำนี้ การแทนบรรทัดหวัดต้นฉบับด้วยอักษรเฮียโรกลิฟอนุสรณ์สถานเพื่อความสวยงาม จะปกปิดชนิดของเอกสารที่มันมาจาก

ข้อความนั้นเป็นบันทึกธุรการ เขียนโดยอามุนนัคต์ อาลักษณ์ประจำสุสาน แม้เสียงร้องเร่งด่วนก็เดินทางมาถึงเราผ่านนิสัยของสำนักงาน

วันที่คณะคนงานเดินออก

ในปีที่ 29 ของรามเสสที่ 3 ปันส่วนธัญพืชล่าช้าอย่างหนัก คณะคนงานหยุดทำงาน เดินผ่านป้อมยาม และนั่งอยู่หลังวิหารเก็บศพของทุตโมสที่ 3 เจ้าหน้าที่ออกมาบอกให้พวกเขากลับไป คนงานตอบกลับและเคลื่อนจากการนั่งประท้วงจุดหนึ่งสู่อีกจุดหนึ่ง ซึ่งปาปิรุสบันทึกไว้

Museo Egizio แปลเสียงร้องสำคัญว่า:

"วันนี้คณะคนงานผ่านป้อมตรวจการณ์ไปพร้อมตะโกนว่า 'พวกเราหิว!'"

จากนั้นอาลักษณ์บันทึกว่าสิบแปดวันของเดือนผ่านไปแล้ว และคนงานนั่งอยู่หลังวิหารเก็บศพของทุตโมสที่ 3

ข้อพิพาทดำเนินต่อหลายวันและหลายสถานที่ อีกตอนหนึ่ง คนงานอธิบายว่าความหิวและกระหายน้ำพาพวกเขามาที่นั่น และขอให้บันทึกถ้อยคำของพวกเขาถึงฟาโรห์และมหาเสนาบดี มีการส่งธัญพืชมา แต่ปัญหาพื้นฐานกลับมาอีก

เรื่องนี้มักถูกเรียกว่าการนัดหยุดงานของแรงงานครั้งแรกที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ คำว่า "บันทึกไว้" คือคำที่รับน้ำหนัก ผู้คนคงหยุดงานประท้วงนานก่อนเหตุการณ์นี้ เดียร์ เอล-เมดินาให้เรื่องเล่าเป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังหลงเหลือและเป็นที่รู้จักในปัจจุบัน ไม่ใช่การปฏิเสธร่วมกันครั้งแรกที่เคยเกิดขึ้น

เอกสารยังไม่ยอมเข้ากับบทแบบสมัยใหม่ที่เรียบร้อย คนงานเป็นลูกจ้างของรัฐที่ได้รับค่าตอบแทนเป็นปันส่วน พวกเขาประท้วงด้วยการนั่งประท้วงในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และพื้นที่บริหาร สาบานตน เจรจากับเจ้าหน้าที่ และยื่นเรื่องขึ้นถึงฟาโรห์ การกระทำของพวกเขาอยู่ในโลกการเมืองของมันเอง แม้ประโยคว่า "พวกเราหิว" ไม่ต้องทำให้เป็นสมัยใหม่เลย

สิ่งที่บันทึกเหล่านี้ไม่อาจแทนได้

เดียร์ เอล-เมดินามีหลักฐานอุดมสมบูรณ์ แต่เป็นหลักฐานแคบ หอจดหมายเหตุเอนเอียงไปสู่ครัวเรือนที่เชื่อมโยงกับแรงงานเฉพาะทางซึ่งอ่านเขียนได้ มันบอกเราโดยตรงน้อยกว่ามากเกี่ยวกับแรงงานเกษตร ชุมชนเคลื่อนที่ และผู้คนที่ถ้อยคำของพวกเขาไม่เคยถึงมืออาลักษณ์ แม้ภายในหมู่บ้าน รายชื่อการเข้างานก็แสดงหมวดหมู่ของการบริหาร ไม่ใช่วันทั้งวันของคนที่ขาดงาน

ถึงกระนั้น หมวดหมู่เหล่านั้นก็เปิดหน้าต่างอันน่าทึ่ง บันทึกหมึกแดงเรื่องถูกแมงป่องต่อยเชื่อมบุคคลที่มีชื่อกับกะงานหนึ่งที่ขาดไป กระดาษปาปิรุสเก็บคนงานที่เปลี่ยนธัญพืชล่าช้าให้เป็นข้อเรียกร้องต่อสาธารณะ คำอียิปต์ ḥqr เชื่อมข้อเท็จจริงทางกาย คือความหิว เข้ากับข้อพิพาทที่เจ้าหน้าที่ไม่อาจคลี่คลายได้ด้วยการสั่งให้ทุกคนกลับไปทำงาน

การศึกษาภาษาไม่ได้ลบระยะห่างระหว่างโลกของพวกเขากับของเรา มันทำให้หลักฐานที่หลงเหลือแม่นยำขึ้น: เสียงของใครกำลังถูกอ้าง คำใดเป็นป้ายกำกับทางธุรการ คำแปลใดตรงตัว และการเปรียบเทียบที่คุ้นเคยใดไปไกลเกินไป

นั่นคือความใกล้ชิดแบบที่ PRAVIEL มุ่งหมาย ภาษาโบราณมีชีวิตที่สุดเมื่อรอยบนหินปูนเลิกเป็นฉากหลัง แล้วกลายเป็นเหตุผลของคนคนหนึ่งที่ไม่ได้มาทำงาน

แหล่งข้อมูล

• British Museum, EA5634: ostracon with register of attendance at work
• Museo Egizio, Turin Strike Papyrus, Cat. 1880
• Museo Egizio, "The first documented labour strike in history"
• A. G. McDowell, Village Life in Ancient Egypt: Laundry Lists and Love Songs (Oxford University Press)
• Thesaurus Linguae Aegyptiae, Egyptian text corpus and dictionary